คนสมัยใหม่รู้ว่าวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์เป็นวันวาเลนไทน์หรือวันแห่งความรัก ซึ่งมักหมายถึงความรักของหนุ่มสาว
ซึ่งก็เป็นธรรมชาติธรรมดา ไม่ต้องไปขัดคอหรือต่อต้านอะไร เพราะธรรมชาติสร้างให้หนุ่มสาวต้องมีความรักในหัวใจ
ข้อสำคัญคือทำอย่างไรในฐานะที่มีความเป็นมนุษย์จะมีปัญญารู้เท่าทัน ไม่ใช่ความรักเป็นแต่เพียงความหลงใหลคลั่งไคล้
โดยปราศจากสติปราศจากปัญญา เป็นแต่ Passion อย่างเดียว
ย้อนหลังกลับไปเกือบ ๒,๖๐๐ ปี ในวันเพ็ญเดือน ๓ ซึ่งตรงกับเดือนกุมภาพันธ์ ณ เวฬุวัน วัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา
นอกประตูเมืองราชคฤห์ นครหลวงของแคว้นมคธ ขณะนั้นเป็นเวลาเพียง ๙ เดือน หลังจากพระบรมศาสดาบรรลุการตรัสรู้ที่ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ
ริมแม่น้ำเนรัญชรา ในวันเพ็ญเดือน ๖ พระอรหันต์ ๑,๒๕๐ รูป ได้เดินทางมาเฝ้าพระบรมศาสดาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
พระพุทธองค์ได้ทรงแสดงโอวาทปาฏิโมกข์แก่พระอรหันต์ทั้งหลาย เป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์นั้นเอง
กุมภาพันธ์จึงเป็นเดือนแห่งวันมาฆบูชา
กระแสธารแห่งธรรมะในพระพุทธศาสนาได้แผ่ซ่านเข้าไปสู่ใจของมนุษยชนจำนวนมาก ช่วยให้เกิดสติ เกิดปัญญา เกิดความสุข
ในสมัยปัจจุบันอารยธรรมวัตถุนิยม บริโภคนิยมได้ก่อให้เกิดวิกฤตการณ์ในด้านต่างๆ ไปทั่วโลก
คนตะวันตกจึงหันมาสนใจพระพุทธศาสนากันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเมื่อเข้าใจและปฏิบัติแล้วจะเกิดความสุขความรักต่อเพื่อนมนุษย์และธรรมชาติทั้งหมด
ขอให้เดือนกุมภาพันธ์นำมาซึ่งความรักต่อเพื่อนมนุษย์ทั้งหมดและธรรมชาติทั้งหมด