กลุ่มอาการสตีเวนส์จอห์นสัน

แพทย์จะรับผู้ป่วยโรคนี้ไว้รักษาในโรงพยาบาลจนกว่าจะปลอดภัย ในรายที่เป็นรุนแรงอาจใช้เวลานานหลายสัปดาห์ หรือเป็นแรมเดือน

หลักการรักษาของแพทย์ ก็คือ

1. ในรายที่ทราบสาเหตุชักนำก็ให้การรักษาตามสาเหตุ เช่น ถ้าสงสัยว่าเกิดจากการแพ้ยา ก็หยุดยาทุกชนิดที่สงสัยว่าแพ้
2. ให้การดูแลรักษาตามอาการ หรือภาวะที่พบร่วม เช่น การให้สารน้ำเกลือแร่ และสารอาหารบำรุงร่างกายให้เพียงพอ ให้ยาบรรเทาปวด ลดไข้ ดูแลผื่นตุ่มแผลที่ผิวหนังและในช่องปาก
   
   ถ้ามีอาการทางตา ก็จะให้จักษุแพทย์ดูแลรักษาเพื่อป้องกันและแก้ไขภาวะแทรกซ้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ อาการตาบอด อาจต้องติดตามดูแลกันนานเป็นปี ถ้ามีภาวะแทรกซ้อนทางระบบทางเดินหายใจ ทางเดินปัสสาวะ ทางเดินอาหาร อวัยวะเพศ ก็จะมีแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องช่วยกันดูแลรักษา
3. ในรายที่มีโรคติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน แพทย์จะให้การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ
4. การใช้ยาสตีรอยด์ ซึ่งเป็นยาลดการอักเสบ และลดการแพ้นั้น แพทย์จะพิจารณาให้ในบางกรณี และจะให้ในขนาดสูงในช่วงสั้นๆ ในช่วงแรกของโรค

การใช้ยาสตีรอยด์ ในการรักษาโรคนี้ยังเป็นที่ถกเถียงหาข้อสรุปไม่ได้ เนื่องเพราะเท่าที่มีรายงานเกี่ยวกับการใช้ยานี้ พบว่ามีทั้งที่รายงานว่าได้ผลดี และรายงานว่าทำให้ผู้ป่วยแย่ลง หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนมากขึ้น

การวินิจฉัย

ในเบื้องต้นแพทย์จะวินิจฉัยจากลักษณะอาการแสดงของโรค คือการมีผื่นขึ้นที่ผิวหนัง และเยื่อบุผิวต่างๆ พร้อมกันทั่วร่างกาย ในรายที่อาการไม่ชัด แพทย์อาจต้องวินิจฉัยโดยการตัดหนังส่งไปตรวจทางห้องปฏิบัติการ นอกจากนี้อาจต้องทำการตรวจเลือด ตรวจปัสสาวะ เอกซเรย์ปอด ทำการเพาะเชื้อ เพื่อค้นหาภาวะแทรกซ้อน และวางแผนในการรักษาต่อไป