-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
จากการแข่งขันโอลิมปิกที่กรุงโซล เบน จอห์นสัน ทำให้คนทั่วโลกรู้จักยาตัวหนึ่งที่ชื่อว่า “สตาโนโซลอล” (stanozolol) หรืออย่างน้อยคนที่จำชื่อ ยาโดปตัวนี้ไม่ได้ก็เกิดความสนใจขึ้นมาว่า ทำไมเขา (นักกีฬา) ถึงต้องโดปกัน และไอ้เจ้ายาโดปมันไปทำอะไรให้นักกีฬา จริงหรือที่ว่า เบน จอห์นสัน ชนะคาร์ล ลูอิส ชนิดขาดลอย แถมทำสถิติโลกขึ้นใหม่อย่างชนิดเหลือเชื่อเพราะอาศัยยาโดปครับ ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
เชิญเล่าเรื่องให้เพื่อนฟัง ขอเชิญท่านผู้อ่านร่วมเขียนเรียงความเล่าประสบการณ์ การดูแลรักษาสุขภาพตนเอง หรือให้แก่ผู้อื่น (สมาชิกในครอบครัว เพื่อนบ้าน หรือเพื่อนร่วมงาน) ความยาวมาเกิน 2 หน้ากระดาษฟุลสแก๊ปโดยประมาณ ส่งไปยังสำนักงานหมอชาวบ้าน ก่อนวันที่ 25 ของทุก ๆ เดือน คณะกรรมการจะตัดสินเรียงความทุกเดือน โดยคัดเลือกเรียงความที่เหมาะสมที่สุดลงตีพิมพ์ เรื่องใดที่ตีพิมพ์ลงในหมอชาวบ้าน ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน และคงจากปัจจุบันถึงอนาคต มนุษย์มักไม่ยอมรับว่าความแก่ได้เกิดขึ้นกับตัวเอง ยิ่งเศรษฐฐานะและตำแหน่งหน้าที่ทางสังคมสูงมากเท่าใด การยอมรับรู้สึกจะยิ่งยากขึ้น ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิจีนซึ่งสร้างกำแพงเมืองจีน อันเกรียวกราวก็ยังกลัวความแก่มากถึงกับส่งชายหญิงอย่างละ 3,000 คนไปหายาอายุวัฒนะ และชายหญิงเหล่านี้ได้เป็นบรรพบุรุษของประเทศญี่ปุ่นตามพงศาวดารจีนปัจจุบันในประเทศเรา ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
ในการถามเกี่ยวกับเรื่องการเจ็บป่วยส่วนตัว ถ้าจะให้ได้คำตอบที่ถูกต้อง ควรจะเล่าประวัติอาการ การตรวจรักษา การใช้ยา การแพ้ยา (ถ้าเคย) ผลการตรวจเลือด เอกซเรย์ (ถ้ามี) ให้ละเอียด และโปรดแจ้งชื่อ อายุ เพศ อาชีพ ที่อยู่ ให้ชัดเจน โปรดกรุณาแยกคำถามแต่ละโรค กรุณาอย่าถามคำถามรวมในฉบับเดียวกัน เช่น แยกโรคเกี่ยวกับกาบภาพบำบัด, ตา, สุขภาพของช่องปากตอนท้องหมอบอกว่าเลือดจาง แต่ไม่ต้องกังวลใจ ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
20. อย่าดุเมื่อลูกขีดเขียนรูปตามผนังห้องเมื่อเด็กเริ่มเดินได้ แกจะเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ซุกซนยิ่งขึ้น และทำอะไรต่อมิอะไรให้พ่อแม่อกสั่นขวัญหายอยู่บ่อย ๆ ช่วงวัยนี้ จะเป็นวัยเด็กเริ่มวาดรูป แกหัดขีดเขียนบนกระดาษโดยไม่ต้องมีใครสอน ภาพที่เด็กวาด ผู้ใหญ่อาจดูไม่ออก แต่เด็กยืนยันว่าภาพเส้นวน ๆ กลม ๆ นั้นคือ หน้าของคุณแม่บ้าง เป็นรูปสุนัขในบ้านบ้าง เด็กวาดภาพบนกระดาษสักระยะหนึ่งก็เกิดความเบื่อ ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
คอลัมน์นี้ได้รับความร่วมมือจากชมรมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย นักเป็นครั้งแรกที่เราจะนำความรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของโรคต่าง ๆ ในประเทศลงตีพิมพ์ติดต่อกัน โดยจะครอบคลุมไปถึงลักษณะของโรคที่ควรรู้ในฤดูกาลต่าง ๆ กัน ตลอดจนวิธีการป้องกันโรคนั้น ๆ ด้วย โดยหวังว่าความรู้เหล่านี้จะสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในชุมชน เป็นการเสริมทรัพยากรระหว่างภาครัฐและเอกชนเพื่อควบคุมและป้องกันโรค ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
ประชาชนทั่วไปสามารถที่จะเรียนรู้การเป็นหมอรักษาตนเองและญาติมิตรได้ โดยเฉพาะโรคไข้เจ็บที่พบอยู่บ่อย ๆ ส่วนใหญ่ (ร้อยละ 70-80) จะรักษาได้ โดยไม่ต้องใช้เครื่องมือพิเศษพิสดารเรื่อง “มาเป็นหมอกันเถิด” จะนำเสนอท่านเป็นประจำเพื่อชี้แจงวิธีที่จะเรียนรู้การดูแลรักษาตนเองและผู้อื่นในฉบับที่แล้วได้กล่าวถึงลักษณะ และการสังเกตคนไข้ที่มีอาการหายใจผิดปกติ ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
สวัสดีปีใหม่ครับ!ขออวยพรให้แฟน ๆ หมอชาวบ้านทุกท่านจงสุขกายสุขใจ และมีพลังในการเกื้อหนุนสิ่งดีงามทั้งปวง!ปีที่ผ่านมา หมอชาวบ้านได้ให้ความสำคัญในเรื่องของจิตใจที่มีผลต่อสุขภาพและการรักษาโรค เช่น เรื่องของความไม่เห็นแก่ตัว หรือการมีน้ำจิตน้ำใจต่อผู้อื่น การเจริญสติและสมาธิ เรื่องของความเชื่อ เป็นต้นเรื่องราวเหล่านี้ ล้วนได้รับการขานรับจากผู้อ่านอย่างกว้างขวาง ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
จากการทดลองกับผู้หญิงในวัยหลังหมดประจำเดือนจำนวน 9 คน เป็นเวลา 1 ปี ผลปรากฏว่า กระดูกสันหลังส่วนล่างมีความหนาแน่นเพิ่มขึ้นจากต้นปีร้อยละ 3โรคเกี่ยวกับกระดูกชนิดหนึ่งที่มักเกิดกับผู้สูงอายุคือโรคกระดูกพรุน (osteoporosis) ผู้ที่เป็นโรคนี้ กระดูกจะมีมวลและความหนาแน่นลดลง เป็นเหตุให้กระดูกพรุนเปราะ หักได้ง่าย และเมื่อหักแล้วมักจะต้องใช้นานในการรักษานักวิจัยกลุ่มหนึ่งแห่งมหาวิทยาลัยทัฟตส์ ...
-
นิตยสารหมอชาวบ้าน
117
มกราคม 1989
“หมอกับชาวบ้านแม้จะเป็นคนไทยเหมือนกัน แต่หมอก็มีวัฒนธรรมแบบหมอ ๆ และชาวบ้านก็มีวัฒนธรรมแบบชาวบ้าน ๆ วัฒนธรรมในที่นี้ หมายถึง ความรู้ ความเข้าใจ ความเชื่อค่านิยม ความถนัด ความเคยชิน ธรรมเนียมปฏิบัติ รวมทั้งภาษาในการสื่อสาร “พูดจาภาษาหมอ” มิเพียงแต่เป็นเรื่องของการอธิบายศัพท์ที่เกี่ยวกับสุขภาพเท่านั้น แต่ยังมุ่งหมายให้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างวัฒนธรรมย่อยสองระบบเข้าด้วยกัน ...
<