สุขภาพทางเพศและครอบครัว

  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 167 มีนาคม 2536
    คุยกับลูกเรื่องเอดส์การเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นครั้งล่าสุดเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมานี้ มีข่าวซึ่งกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรงในฐานะที่เป็นเลือดเนื้อไทยคนหนึ่งคือ ชาวญี่ปุ่นปัจจุบันนี้เห็นคนไทยกลายเป็น “ตัวเอดส์” ไปเสียแล้ว สมัยก่อนโน้นหากถามชาวญี่ปุ่นว่า “เมื่อเอ่ยถึงประเทศไทยคุณนึกถึงอะไร” คำตอบส่วนใหญ่ที่ได้ คือ ช้างไทย , kick boxing (มวยไทย) , แมวไทย และไก่ชน ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 167 มีนาคม 2536
    ทำหมันชาย เสี่ยงภัยจากมะเร็งจริงหรือ?“ลูกมากจะยากจน” คำขวัญของคนยุคใหม่ ยุคที่จะต้องเบียดเสียดแย่งกันทำมาหากิน จนกระทั่งกลัวไปว่าลูกหลานที่กำลังเกิดขึ้นมาจะลำบากการทำหมันชายเป็นวิธีการคุมกำเนิดที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถหยุดการเกิดได้ผลดี วิธีการไม่ยุ่งยากอะไรมากนัก เพียงแต่ตัดสายท่อนำน้ำเชื้ออสุจิออกเท่านั้น กระนั้นก็ตาม มักมีข่าวไม่ดีออกมาอยู่เสมอว่า ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 167 มีนาคม 2536
    ปฏิสนธิชีวิตใหม่ (ตอนที่ 3)การเจริญเติบโตของตัวอ่อนการต่อสู้ของตัวอสุจินับล้านๆ ตัวเพื่อแย่งชิงความเป็นหนึ่งในฐานะผู้พิชิตไข่ได้สิ้นสุดลงไปแล้วเมื่อฉบับที่ผ่านมา ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่าหน้าที่ของตัวอสุจิที่แข็งแรงที่สุดได้เสร็จสิ้นลงแล้วเช่นกัน จากนี้ไปไข่ที่ได้รับการผสมก็จะพัฒนาตัวเองไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าจะเติบโตเป็นทารกที่สมบูรณ์และพร้อมที่จะออกมาดูโลกภายนอกต่อไป ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 166 กุมภาพันธ์ 2536
    ปฏิสนธิชีวิตใหม่ (ตอนที่ 2)การเดินทางของอสุจิเมื่อครั้งที่หนุ่ม (สาว) น้อย หนุ่ม (สาว) ใหญ่ในเวลาที่เป็นเด็กเล็กๆ และด้วยอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็น หลายคนอาจจะยังคงจำได้ว่าตนเองเคยมีคำถามซุกซนมาทำให้คุณพ่อคุณแม่ลำบากใจที่จะตอบเสมอ เป็นต้นว่า“พ่อฮับ ป๋องเกิดมาได้ไงฮะ”“แม่ฮับ ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 165 มกราคม 2536
    ปฏิสนธิชีวิตใหม่ในโอกาสขึ้นปีใหม่นี้ ก็อยากจะขอเริ่มต้นปีด้วยเรื่องราวของความ “ใหม่” ดังที่จั่วหัวข้อไว้ จากที่เคยเสนอแต่เฉพาะเรื่องการทำงานของอวัยวะส่วนต่างๆ ในร่างกาย แต่คราวนี้ลองมองย้อนกลับมาดูกันสิคะว่า กว่าที่อวัยวะเหล่านั้นจะมีโอกาสได้ทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มศักยภาพ จุดกำเนิดชีวิตได้เริ่มต้น ณ ที่ใดมนุษย์แต่ละคนได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากหน่วยชีวิตเล็กๆ จำนวนหลายพันล้านหน่วย ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 165 มกราคม 2536
    ฟังเสียงลูกเวลาแต่ละปีผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน สมัยยังเป็นเด็ก บางครั้งเรามีความรู้สึกว่าเวลาแต่ละวันแต่ละเดือนช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า อยากโตเร็วๆ อยากเรียนจบเร็วๆ มาบัดนี้ เมื่อเข้าสู่วัยกลางคนความรู้สึกนั้นกลับตรงกันข้าม ยิ่งมองเห็นลูกหลานโตขึ้นเป็นหนุ่มเป็นสาว ทั้งๆ ที่เรายังจดจำวันที่ลูกๆ ยังเป็นทารกแบเบาะได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานซืน เรายิ่งอยากถ่วงเวลาให้ผ่านไปอย่างช้าๆ ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 164 ธันวาคม 2535
    ความเข้าใจผิดของสตรีมีครรภ์และหลังคลอด1. การฝากครรภ์ควรมาฝากเมื่อตั้งครรภ์ได้ 4-5 เดือน หรือเมื่อรู้สึกว่าเด็กดิ้นที่ถูกต้องคือ การฝากครรภ์นั้นควรทำให้เร็วที่สุดเมื่อแน่ใจว่าตั้งครรภ์แล้ว เพื่อแพทย์จะได้ตรวจสุขภาพว่ามีโรคแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายจากการตั้งครรภ์ หรือเป็นอุปสรรคต่อการตั้งครรภ์หรือไม่ หากมีจะได้รักษาแต่เนิ่นๆ การฝากครรภ์นั้นอาจไปฝากที่โรงพยาบาล สถานีอนามัย หรือคลินิกก็ได้2. ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 164 ธันวาคม 2535
    เลี้ยงลูกพิการ“เอ... ทำไมเราไม่เคยนึกถึงคนพิการเลย”ดิฉันถามตัวเองเมื่อมีโอกาสร่วมทำสารคดีข่าวเรื่องคนพิการกับนักข่าวชาวญี่ปุ่น ดิฉันมั่นใจว่าคนไทยส่วนใหญ่ก็ไม่ได้คิดถึงคนพิการมากนัก นอกจากคนที่มีญาติพี่น้องเป็นคนพิการ หรือคนที่ทำงานเกี่ยวข้องกับคนพิการโดยตรง คนพิการในสายตาของคนไทยโดยทั่วไป คือ คนตาบอดที่เดินเร่ขายลอตเตอรี่ หรือตั้งวงดนตรีเล่นอยู่ข้างถนน ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 164 ธันวาคม 2535
    นิ้วลูก-ใจแม่เด็กชายอายุ 3 ขวบ ถูกแม่กัดนิ้วเกือบขาด! แม่ของเด็กเป็นโรคลมชัก เช้าวันเกิดเหตุประมาณตี 5 ในขณะที่พ่อแม่ลูกทั้ง 3 คนนอนหลับอยู่ แม่เกิดชักขึ้นมาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว และกัดนิ้วก้อยของลูกที่นอนอยู่เคียงข้างอย่างแรง กว่าพ่อจะงัดปากแม่ดึงนิ้วลูกออกมาได้ ลูกก็ถูกกัดเป็นแผลลึกรอบโคนนิ้วก้อยข้างซ้าย เด็กน้อยได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลชุมชนใกล้บ้าน โดยแพทย์ได้ทำแผลและฉีดยาปฏิชีวนะ ...
  • นิตยสารหมอชาวบ้าน 164 ธันวาคม 2535
    เด็กดาวน์ซินโดรมผู้ถาม กาญจนา/ราชบุรีตอนตั้งครรภ์ดิฉันก็มีอาการปกติดีทุกอย่าง แต่แพ้ท้อง กินอะไรไม่ได้ พอลูกอายุได้ 4 ขวบ ก็ส่งให้เรียนหนังสือ จึงทราบว่าลูกทำอะไรไม่ได้ดิฉันมีอาชีพรับราชการเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี เพื่อนครูที่โรงเรียนเป็นสมาชิกหนังสือหมอชาวบ้าน ในหนังสือฉบับเดือนสิงหาคมลงเรื่อง “เด็กดาวน์ซินโดรม” ซึ่งมีอาการตรงกับลูกสาวของดิฉัน คือ ...