มะไฟ
ชื่ออื่นๆ : มะไฟป่า แผละชาร์ล แซเครือแซ ผะยิ้ว ส้มไฟ หัมกัง ฯลฯ ขึ้นในป่าดงดิบใกล้ลำธาร หรือที่ชื้นในป่าผลัดใบ ออกดอกปลายปี ผลแก่ช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม ผลกลมรี ผิวสีเหลือง ไม่มีขน เนื้อหุ้มเมล็ดสีขาวขุ่น ผลสุกมีรสเปรี้ยวอมหวาน กินสดหรือทำน้ำผลไม้ก็ได้ ผลมะไฟมีสรรพคุณช่วยย่อยอาหาร ละลายเสมหะแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ อาหารไม่ย่อย
นอกจากนี้ส่วนอื่นๆ ยังใช้ทำยาได้ เช่น ใบใช้แก้โรคหวัด แก้ไอ ไข้มาลาเรีย ยาถ่ายพยาธิ รักษากลากเกลื้อน โรคเรื้อน บำรุงธาตุ แก้พิษฝี ขับปัสสาวะ ส่วนของรากใช้เป็นยาแก้พิษตานซาง แก้วัณโรค แก้ฝีภายใน ดับพิษร้อน เริม แก้ผิวหนังอักเสบ ส่วนเปลือกใช้เป็นยาแก้บวมอักเสบ แก้โรคผิวหนัง โดยตำรายาพื้นบ้าน นำใบมะไฟมาต้มเคี่ยวจนงวดนำมาดื่มแก้โรคหวัดได้เป็นอย่างดี ส่วนผลนำเอามาตากแห้งแล้วต้มรับประทานกับน้ำหรือใช้ส่วนของเปลือกรากมาต้มกับน้ำผสมกับสุราเล็กน้อยใช้ดื่มเพื่อบรรเทาอาการปวดที่ลำไส้ กระเพาะอาหาร และรักษาโรคไส้เลื่อน
(เครดิตภาพ : Apidej Dej, ท่องเที่ยวไปดังใจฝัน, ใบไผ่อ้วน, Buaroeynop)
