คลังความรู้สื่อสังคมออนไลน์

ตะคร้อ : ผลไม้พื้นบ้านมากคุณค่า
ชื่ออื่นๆ : บักคร้อ มะโจ๊ก เคาะ ค้อ คอส้ม ตะคร้อไข่ ฯลฯ ผลไม้พื้นบ้านช่วงฤดูร้อน ออกดอกติดผลช่วงมีนาคม - กรกฏาคม ใบอ่อนกินสดหรือนำมาลวกกินเป็นผักเคียงได้ ใบและกิ่งรวมถึงกากเมล็ดนำมาทำเป็นอาหารสัตว์ เนื้อไม้นำมาทำฟืนและถ่านได้ดี แก่นไม้มีความแข็ง ทนทาน ผลตะคร้อสุกสามารถนำมากินได้ ส่วนผลดิบสามารถนำมาทำเป็นผลไม้ดองได้เช่นกัน ผลสุกตะคร้อมีรสเปรี้ยวฝาด เหมาะแก่การนำมาทำเครื่องดื่มดับกระหายในหน้าร้อน รวมถึงนำมาปรุงเป็นอาหารประเภทยำ และน้ำตะคร้อ สามารถนำมาใช้ทดแทนน้ำมะนาวได้ ในฤดูร้อนซึ่งมะนาวมีราคาแพง ผลตะะคร้ออุดมไปด้วยวิตามินซีและแคลเซียม ช่วยให้หลอดเลือดแข็งแรง ช่วยต้านอนุมูลอิสระ ช่วยสร้างเนื้อเยื่อคอลลาเจน เนื้อเยื่อของเอ็นกระดูกอ่อน และยังนำมาสกัดบำรุงผม บำรุงผิวพรรณร่างกายอีกด้วย

(เครดิตภาพ : แมวอ้วน (A Little Catz), หมาน้อยข้าวเหนียว, เม็ดฝนบนใบตอง, ประณมกร, กาฬสินธุ์ถิ่นไดโน, alcoholismable)

เทคนิคการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
1. หลังคลอด ควรให้แม่ได้อยู่กับลูกและลูกได้ดูดนมเร็วที่สุดภายใน 1 ชม.ใน 1-2 วันแรกหลังคลอดน้ำนมจะมีลักษณะเป็นน้ำนมเหลืองที่เรียกว่าหัวน้ำนม ไม่ควรบีบทิ้ง แต่สามารถให้ลูกกินได้เนื่องจากมีสารที่ให้ภูมิคุ้มกันโรคในปริมาณสูง
2. ในวันแรกๆ ควรให้ลูกดูดนมที่เต้านมข้างละ 4-5 นาที เพื่อกระตุ้นให้ฮอร์โมนโปรแลคติน จากต่อมใต้สมองส่วนหน้าในสมองหลั่งเพิ่มขึ้นและฮอร์โมนนี้เองจะไปกระตุ้นให้เต้านมแม่สร้างน้ำนมเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันฮอร์โมนออกซิโตซินจากต่อมใต้สมองส่วนหลังในสมอง จะหลั่งเพิ่มและไปกระตุ้นให้ท่อน้ำนมในเต้านมแม่บีบตัวเพื่อขับน้ำนมออกมา
3. หลังคลอด 2-3 วันถัดไป น้ำนมจะเปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่นควรให้ลูกดูดนมนานขึ้น เพื่อกระตุ้นให้เต้านมแม่สร้างน้ำนมอย่างต่อเนื่อง ในทางปฏิบัติแนะนำให้ทารกดูดนมแม่ทุก 2-3 ชั่วโมงต่อไปจึงค่อยปรับตามความต้องการของทารก
4. ก่อนให้นมลูกทุกครั้ง แม่ต้องล้างมือให้สะอาด ใช้สำลีชุบน้ำต้มสุกเช็ดเต้านมให้สะอาด แม่นั่งในท่าที่สบาย อาจใช้หมอนหรือเบาะรองที่ตักแม่ เพื่อช่วยพยุงให้ลูกสามารถดูดนมได้อย่างสะดวก เมื่อลูกดูดนมอิ่มแล้ว ซึ่งจะสังเกตได้ว่า ลูกมักจะเคลิ้มหลับ ให้แม่อุ้มลูกพาดบ่าหรือตบที่หลังเบาๆ เพื่อไล่ลมจากกระเพาะอาหาร ช่วยให้ท้องไม่อืด

วิถีบ้านเรา : ตำข้าวเม่า
ช่วงข้าวออกรวงใกล้เก็บเกี่ยว วิถีชุมชนบ้านเราจะมีประเพณีตำข้าวเม่า ข้าวที่จะมาทำข้าวเม่าได้ ต้องไม่อ่อน ไม่แก่เกินไป (ชาวบ้านเรียกว่า “ข้าวพอเม่า”) นำมาคั่วด้วยไฟอ่อนๆ แล้วเทใส่กระด้งให้เย็นพอประมาณ ก่อนนำไปตำด้วยครกกระเดื่อง โดยอาจผสมใบข่าลงไปด้วย เพื่อให้ข้าวเม่ามีสีเขียว ช่วงที่ตำใหม่ๆ ข้าวเม่าจะอ่อน นิ่ม หอมกลิ่นข้าวใหม่ กินแบบดิบๆ หรือจะคลุกกินกับกล้วยสุกเฉยๆ ก็อร่อยไม่แพ้กัน แต่ถ้าจะให้อร่อยเหาะขึ้นไปอีก ก็คลุกน้ำตาลทราย เกลือนิดหน่อย พร้อมกับขูดมะพร้าวคลุกเคล้าลงไป ยิ่งอร่อยหวานมันขึ้นไปอีก

(เครดิตภาพ : isolateboy, ฅนไฑบ้านดอทคอม, คิดแก้ว, แตง, ก่อพงษ์, มณีดิน)

วิถีบ้านเรา : ขุดปูนา
ยามนี้แม้จะสิ้นการเก็บเกี่ยวข้าวแล้ว แต่วิถีชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่นยังคงหาอยู่หากินในท้องทุ่งนา เช่น หากบ หาเขียด หาปูนา ถากหาหอยขม ฯลฯ การขุดปูนา ขั้นตอนไม่ยุ่งยากอะไร แต่การจับปูไม่ให้หนีบนี่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง อาจต้องแลกกับความเจ็บปวด ร้องไห้น้ำตาไหล เข้าทำนองเจ็บแล้วจำ จับแบบไหนถึงไม่หนีบมือ เมนูบ้านๆ มีหลากหลาย เช่น ปูจี่ (ปูย่าง) ต้มปู อ่อมปูนา ผัดกะเพราปูนา ปูดอง ฯลฯ

(เครดิตภาพ : ถวิล บริรักษ์, Chalongrat Thongboran, ชุมชนกบินทร์บุรี, ไวน์มันแกว, pook pk, ปรุงรสตามชอบ, รักคุณแฟน)