คลังความรู้สื่อสังคมออนไลน์

เตรียมตัวก่อนเล่นโยคะ
การฝึกโยคะทำได้ทุกอายุ เนื่องจากการฝึกโยคะไม่ได้เคร่งครัดว่าจะต้องปฏิบัติให้ได้เท่านั้นเท่านี้ หากควรปฏิบัติเท่าที่รู้สึกว่าสบาย ไม่อึดอัด ไม่เจ็บปวด หากทำท่าใดแล้วไม่รู้สึกสบายจึงไม่ควรกระทำ แต่สำหรับผู้สูงอายุควรปรึกษาผู้รู้เท่านั้น เพราะมีท่าบางท่าที่ผู้สูงอายุไม่ควรกระทำ หากพลาดพลั้งอาจจะบาดเจ็บและไม่เป็นผลดี แต่โดยทั่วไปแล้วให้ค่อยๆ ฝึก อย่าเร่งรีบ ต้องยึดหลักว่าอย่าฝืนและคิดว่าต้องทำให้ได้

เวลาที่เหมาะสมในการเล่นโยคะ
การฝึกโยคะควรเป็นเวลาที่ท้องว่างหลังอาหาร 1-2 ชั่วโมง เวลาที่ดีที่สุด คือ เช้าตรู่ หรือบ่ายๆ ค่อนข้างไปทางเย็น ไม่แนะนำให้ฝึกโยคะเวลา 12.00-13.00 น. เพราะเป็นเวลาที่ร้อนจนเกินไป ทั้งนี้ การฝึกโยคะควรกระทำวันละครั้ง หรือวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น

เตรียมตัวก่อนเล่นโยคะ
เริ่มต้นด้วยการอาบน้ำ หรือทำความสะอาดร่างกายเฉพาะส่วน ได้แก่ ล้างก้น ล้างขาท่อนล่าง ล้างแขนท่อนล่าง บ้วนปาก แปรงฟัน พรมน้ำที่ตา ล้างรูจมูก ล้างใบหูและลำคอ เชื่อกันว่าการอาบน้ำและการทำความสะอาดร่างกายจะทำให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายเย็นลง ทำให้ใจสงบลงก่อนฝึกโยคะกันจริงๆ สำหรับผู้หญิงที่มีครรภ์และประจำเดือนไม่แนะนำให้ฝึกโยคะในระหว่างนั้น

สถานที่
สถานที่ในการฝึกโยคะควรเป็นห้องที่สะอาดไม่มีฝุ่นละออง อย่าลืมว่าโยคะเน้นถึงอากาศบริสุทธิ์ แต่ก็ไม่ควรฝึกโยคะนอกอาคาร หรือฝึกอยู่ในแดด เพราะอาจทำให้เย็นไปร้อนไปได้ ในห้องควรมีอากาศถ่ายเทได้ดี ไม่มีกลิ่นควัน กลิ่นเหม็นรบกวน ไม่มีควันพิษ ยาฉีดกันยุง หรือสารเคมีอื่นๆ ที่อาจสูดหายใจเข้าไปแล้วเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ไม่ควรฝึกโยคะกับพื้นเพราะจะแข็งเกินไป อาจจะเอาเสื่อปู หรือเอาผ้าซับฟองน้ำบางๆ ปู หรือฝึกบนพรมที่มีผ้าปูอีกชั้นหนึ่ง

เสื้อผ้า
ควรสวมเสื้อผ้าให้น้อยชิ้นที่สุด เพราะเสื้อผ้าจะซับเอาน้ำมันตามธรรมชาติที่จะออกมาระหว่างการฝึกไปหมด น้ำมันจากต่อมไขมันใต้ผิวหนังเป็นโลชั่นธรรมชาติที่เหมาะกับเจ้าตัวมากที่สุด หากฝึกโยคะแล้วได้นวดน้ำมันกลับคืนความชุ่มชื่นแก่ผิวหนังเท่ากับเป็นการคืนความอ่อนเยาว์ให้กับผิวพรรณอย่างหนึ่ง ดังนั้น อย่ามองข้ามความสำคัญของการแต่งกายและการนวดหลังจากฝึกอาสนะ

โดยทั่วไปหากฝึกในที่สาธารณะ เสื้อผ้าที่จะสวมไม่ควรรัดรึงจนเคลื่อนไหวไม่ถนัด ถอดแหวน สร้อย นาฬิกาออก เอาของออกจากกระเป๋าเสื้อหรือกางเกงให้หมดด้วย เพราะของแหลมอย่างปากกาอาจทิ่มแทงเจ้าตัวขณะฝึกได้

มะระขี้นก : ขมเป็นยา
ชื่ออื่นๆ : ผักไห่ มะไห่ มะนอย มะห่วย ผักไซ ฯลฯ มะระขี้นกมีรสขมมากกว่ามะระจีน จึงนิยมกินในหมู่ผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ ผล
อ่อนนำไปต้มหรือเผากินได้ทั้งลูก ผลแก่ต้องนำมาผ่ากลาง คว้านเมล็ดออกเสียก่อน การลดความขมของมะระขี้นกนั้นทำได้
โดยต้มน้ำให้เดือดจัด ใส่เกลือสักหยิบมือ ลวกมะระในน้ำเดือดสักครู่ มะระจะยังคงมีผลสีเขียวสด หรือจะต้มกินกับน้ำพริกก็ได้
บางครั้งราดด้วยกะทิสดเพื่อเพิ่มรสชาติ ทั้งนี้มะระขี้นกมีฤทธิ์เย็น จึงไม่ควรกินติดต่อกันนานเกินไป ควรกินผักอื่นบ้างให้ร่าง
กายเกิดสมดุล

สรรพคุณทางยา
- น้ำต้มรากมะระขี้นกใช้ดื่มเป็นยาลดไข้ บำรุงธาตุ เป็นยาฝาดสมาน แก้ริดสีดวงทวาร แก้บาดแผลอักเสบ
- ใบช่วยเจริญอาหาร ช่วยระบาย
- น้ำคั้นใบดื่มเป็นยาทำให้อาเจียน บรรเทาอาการท่อน้ำดีอักเสบ
- ดอกชงกินกับน้ำแก้อาการหืดหอบ
- ผลกินเป็นยาขม ช่วยเจริญอาหาร บำรุงร่างกาย ขับพยาธิ แก้ตับและม้ามอักเสบ หรือจะคั้นน้ำมะระดื่มสัปดาห์ละไม่เกิน 1
แก้ว เพื่อลดระดับน้ำตาลในเลือด และเป็นยาระบาย
- ส่วนเมล็ดใช้เป็นยาขับพยาธิตัวกลม

(เครดิตภาพ : narongrits, lovelyjone/jog, สวนข้าวโอ๊ตแพรวา)

** สมุนไพรใกล้ตัว มุ่งเสนอสรรพคุณทางยา การนำไปใช้ควรพิจารณาอย่างรอบด้าน **

รอยแผลคล้ายบุหรี่จี้ - สครับไทฟัส
โรคนี้เกิดจากตัวไร (ภาพที่ 1) ที่มีเชื้อสครับไทฟัสกัด ตัวไรอาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้า ป่าละเมาะ ไร่พริก สวนยาง พุ่มไม้เตี้ย และป่าสูง เมื่อคนเดินผ่านไป มันก็จะกระโดดเกาะ แล้วไต่เข้าไปในเสื้อผ้า และเมื่อมันกัดคน บริเวณที่ถูกตัวไรนี้กัดก็จะกลายเป็นแผลคล้ายรอยบุหรี่จี้ (ภาพที่ 2) ซึ่งเป็นลักษณะจำเพาะของโรคนี้ แต่พบได้เพียงร้อยละ 50 ของคนที่เป็นโรคนี้ หากไม่พบ การวินิจฉัยก็ต้องอาศัยการตรวจเลือดพิสูจน์

ผู้ป่วยมักมีผื่นแดง (ภาพที่ 3) ขึ้นตามตัวในวันที่ 6 ของไข้ หากปล่อยปละละเลยหรือไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง ก็อาจมีภาวะ
แทรกซ้อนร้ายแรง เช่น ถ่ายอุจจาระดำ ปอดอักเสบ สมองอักเสบ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ หัวใจวาย ปอดวาย ไตวาย โลหิตเป็นพิษ เป็นต้น

หมกปลา
หมกปลา เป็นอาหารอีสานที่คล้ายห่อหมกในภาคกลาง ทำง่าย รวดเร็ว และไม่ใส่กะทิ คลุกเคล้าด้วยหอมแดง ตะไคร้ซอย หอม ใบแมงลัก ใบมะขาม พริกให้ได้ที แล้วห่อด้วยใบตองนำไปนึ่ง เคล็ดลับหมกปลาจะอร่อยต้องนึ่งปลาอย่าให้คาว การนึ่งหมกปลาต้องต้มน้ำจนเดือดก่อนแล้วค่อยใส่หมกปลา มิฉะนั้นจะคาว กินไม่อร่อย เมนูหมกปลา อาทิ หมกปลาช่อน หมกปลาซิว หมกโอรสปลาหรือหมกปลาลูกครอก ฯลฯ

(เครดิตภาพ : นู๋น้อย, หนุ่มเมืองเลย, คนภูหลวง, หนุ่มธุดงค์ไพร, สถาบันโภชนาการ)